intonacija – značenje

 

intonacija (srednjovekovni latinski intonatio):

1) u muzici: tačna visina tona; međusobna usklađenost tonova glasa ili instrumenta;

2) u lingvistici: povišavanje i snižavanje glasa tokom govora, u zavisnosti od akcenta ili od smisla rečenice;

3) figurativno: način, ton, osnovni smisao, smer razgovora, javnog istupa, teksta i sl.

 

intonirati (srednjovekovni latinski intonare):

1) u muzici: (od)svirati, (ot)pevati;

2) u muzici: da(va)ti intonaciju, zasvirati, zapevati;

3) figurativno: dati ton, povesti razgovor u određenom pravcu, usmeriti ga željenim tokom; obojiti, prožeti.