intonacija – značenje

 

intonacija (srednjovekovni latinski intonatio):

1) u muzici: tačna visina tona; međusobna usklađenost tonova glasa ili instrumenta; početni ton pri pevanju ili sviranju;

2) u lingvistici: povišavanje i snižavanje glasa tokom govora, u zavisnosti od akcenta ili od smisla rečenice; naglašavanje pojedinih glasova, reči;

3) figurativno: način, ton, osnovni smisao, smer razgovora, javnog istupa, teksta i sl.

 

intonirati (srednjovekovni latinski intonare):

1) u muzici: da(va)ti početni ton pri pevanju ili sviranju, početi, počinjati pevati ili svirati; (ot)pevati, (od)svirati;

2) figurativno: da(va)ti unutrašnji sadržaj nečemu, (o)bojiti, prožeti; da(va)ti ton, povesti, voditi razgovor u određenom pravcu, usmeriti, usmeravati ga željenim tokom.