tabu – značenje

 

tabu (engleski taboo):

1) u antropologiji: zabrana da se dodiruju, gledaju ili pominju posvećene osobe ili predmeti, neprikosnovenost; verska zabrana, nepovredivost nečega, za čije se narušavanje veruje da će izazvati kaznu od strane natprirodnih sila;

2) uopšte apsolutna zabrana, ono o čemu se ne sme ni raspravljati; nepisano društveno pravilo kojim se zabranjuje da se govori ili raspravlja o određenim pitanjima;

3) u atributskoj službi: u koji se ne sme zadirati, neprikosnoven (npr. tabu tema).

 

tabuizirati = tabuirati – proglasiti, proglašavati nešto za tabu, zabraniti, zabranjivati da se o nečemu govori ili raspravlja.