Jezera Band-e Amir

 

Prirodne brane od krečnjaka pregrađuju reku Band-e Amir i pretvaraju je u niz sjajnih jezera između golih planina. Među suncem sprženim zapadnim obroncima planine Hindukuša, gde kiša retko pada i vode ima malo, skriva se niz hladnih, sjajnih jezera. Prostiru se duž reke Band-e Amira, na nadmorskoj visini od gotovo 3000 m, a do njih se može doći suvim planinskim putem, dugim 80 km, koji vodi od avganistanskog grada Bamijana. Jezera, oivičena ljubičastim stenama od krečnjaka i gline, nižu se jedno za drugim duž 11 km reke. Iz svakog jezera reka laganim tokom prelazi preko prirodne brane, na kojoj stvara vijugavu mrežu potoka i močvarnih prostora punih vrba, mahovine, trave i vodenih biljaka koje se prostiru sve do obale sledećeg jezera. Jezera se razlikuju po boji, od mlečnobelih do plavozelenih, a boja zavisi od dubine vode, jačine svetlosti i količine i vrsta algi koje žive u vodi. Dugačka su od samo devedeset metara pa do više od četiri kilometra.

 

jezera bamir slika

 

Leti se na prirodnim branama koje oivičavaju jezera stvaraju stalaktiti od minerala na okolnim stenama. Ti minerali, a najčešće se radi o kalcijum-karbonatu, zaslužni su za postojanje jezera. Kad se sneg otopi, voda se probija kroz krečnjak i lapor i rastvara njihov mineralni sadržaj, koji zatim odnosi u reku. Kad rastvor kalcijum-karbonata dođe u dodir sa vodenim biljkama, neke od njih se, zahvaljujući hemijskim reakcijama, stapaju sa slojevima postojećeg taloga i talože na koritu i ivicama jezera. Tokom vremena taj talog se kristalizuje i stvrdnjava i tako nastaje porozna stena koja se naziva travertin ili bigar. Baš taj sloj poroznog krečnjaka svetluca pod zracima Sunca, a njegov odraz u jezeru doprinosi različitim nijansama boje vode. Gomilanje bigara tokom vekova stvorilo je brane i pretvorilo reku u niz jezera.